Lis od dawna był dla człowieka ważnym stworzeniem. Pierwszy raz pojawił się w literaturze już w VI wieku p.n.e., gdzie wykorzystał go Ezop. Przypisał wówczas lisowi wiele cech ludzkich, które do dziś się nie zmieniły - przede wszystkim spryt i chciwość. Lis jest zwierzyną łowną. Na Wyspach Brytyjskich od XVIII wieku poluje się na niego konno z psami gończymi. Również we Francji polowanie na lisy ma długą tradycję. W Polsce z kolei żadne jego formy, ani polowanie konne, ani z bronią palną, ani rozkopywanie nor, nie są dozwolone. Człowiek od zawsze podziwiał i pragnął zdobyć futro lisa - niektóre jego odmiany charakteryzują się rzeczywiście piękną, unikatową sierścią. Początkowo futra zdobywano jedynie w polowaniu - jednak już w XIX wieku w Kanadzie założono pierwszą fermę hodowlaną lisów. Trzymano w niej lisy o futrze czarnym oraz srebrzystym - uzyskano w ten sposób lisa o pięknej sierści, za którą ludzie wiele płacili. Dziś najwięcej ferm hodowlanych jest na północy globu - najcenniejsze są te pochodzące z Rosji. Również w Polsce hoduję się lisa - u nas błękitnego, choć w innych krajach popularniejsze są inne odmiany, na przykład srebrzysty, wirginijski, rudy lub piesiec. Do uszycia jednego futra potrzeba od 7 do 14 skór, a do uszycia kurki - od 4 do 8.